Agnieszka Balcerzak opublikowała taki post:

„Coraz częściej obserwuję coś bardzo poruszającego.
Wiele osób, które są od lat w rozwoju osobistym…
mają poczucie zmęczenia
ciągłym analizowaniem siebie, sytuacji życiowych, relacji
Przerabianiem tematu za tematem
Szukanem kolejnej odpowiedzi.
Kolejnej metody, sposobu
Kolejnego „przełomu”.

I często słyszę zdania:
Im więcej wiem, tym mniej wiem.
Doszłam do ściany.
Już nie wiem, co jeszcze mam zrobić
Tak jakby przyszło dojście do ściany.

WYPALENIE ROZWOJOWE.

I czasem mam wrażenie, że w pewnym momencie człowiek nie potrzebuje więcej wiedzy.
Lecz oddechu,
pozwolenia na wpuszczenie życia do swojego życia.

Bo można dojść do miejsca, w którym rozwój przestaje być spotkaniem ze sobą… a zaczyna być niekończącą się próbą poprawiania siebie
Jakbyśmy mieli stać się wystarczająco idealni żeby w końcu pozwolić sobie żyć.

A może nie wszystko trzeba ciągle analizować.
Może część rzeczy potrzebuje nie większej kontroli… tylko większej łagodności i odpuszczenia.

Coraz częściej widzę, że prawdziwa zmiana nie zawsze przychodzi przez kolejne „więcej”.
Czasem przychodzi wtedy, kiedy człowiek zatrzyma się i pozwoli sobie przestać się siłować z samym sobą.”

I właśnie o tym jest ta rozmowa.